روحاني شهيد سيد باقر قادري الحسيني

فرزند سيد علي اصغر، در روز جمعه 14/3/1350 هجري شمسي در روستاي اراء از توابع کياسر شهرستان ساري ديده به جهان گشود و با تولدش گرمي بهاري زيبا را وارد خانواده اش که از سادات حسيني بودند، نمود.

دوران تحصيلي ابتدايي و راهنمايي را با تلاش و کوششي که داشت، توانست با موفقيت به پايان برساند و وارد مقطع دبيرستان شود.

او به جهت شوق و علاقه اي که به تحصيل علوم ديني و حوزوي داشت، پس از اتمام سال دوم دبيرستان، به حوزه علميه سمنان رفت و دروس مقدماتي را در آنجا آغاز نمود. پس از مدتي به قم هجرت نمود و از اساتيد بزرگوار حوزه علميه قم کسب فيض نمود و تا « اتمام لمعتين » تحصيل نمود اما به جهت احساس مسووليت در حفظ حراست از انقلاب اسلامي به معراج عشق خود هجرت کرد و چند بار به ميادين رزم و نبرد حق عليه باطل اعزام شد که آخرين اعزامش در تاريخ 22/1/1367 شمسي بود.او حضورش را در محفل رزمندگان، فرصتي گرانبها براي خود مي دانست. از طرف ديگر همراهان و دوستانش، در کنار او بودن را براي خود غنيمتي ارزشمند مي دانستند.

شهيد بزرگوار طبع شعر داشت و از سروده هاي او مي توان به عمق عشق و ايمان و خلوصش پي برد. او انساني ساده زيست بود و تعلقات دنيوي در او ديده نمي شد. ديدن او هر فردي را به ياد مردان خدا مي انداخت. در سفر آخر واقعاً سبکبار و سبکبال بود و از اين رو توانست جواز عبور از درهاي عرش را بگيرد و در روز يكشنبه 28/1/1367 ( شش روز بعد از اعزام به جبهه) در فاو با ترکش خمپاره به سوي ملکوت اعلي پرواز کند. اما جسد مطهرش پس از سالها در تاريخ 19/11/1376 تشييع و در زادگاهش به خاک سپرده شد.

مناجات نامه شهيد :

خدايا، تو مي داني که سالهاست دستهايم به سوي آسمان بلند است و نغمه پرواز را مي خوانم، تو مي داني که دوست داشتم شمع باشم، بسوزم و بسوزم.

خدايا ، دردمندم، روحم از شدت درد مي سوزد، قلبم مي تپد، احساسم شعله  مي کشد و بند بند وجودم از شدت درد فرياد مي زند، تو مرا در بستر مرگ آسايش بخش.

خدايا، به خورشيد بگو شعله هاي آتش زايش را از من دور سازد. به کوه ها بگو غرش ترسناک را بر من هويدا نسازد. به مهتاب بگو در دل ابرها خانه گزيند. به گلها بگو بر من نخندند. به غرب خونين غمگين بگو آوايم را بشنوند و سوزم را به سويت آماده سازند.

خدايا، من آواز رهايي را از دنيا با بالهاي خونين سر مي دهم، سرود عشق بسويت را  مي خوانم و بسويت مي آيم.

خدايا، بار گراني را كه بر دوش پيشينيان مان نهادي، بر ما مگذار.

گزيده اي از وصيت نامه شهيد :

اي امت حزب الله و با ايمان، با هم وحدت داشته باشيد تا منافقان نتوانند شما را فريب دهند و همچنين اجازه قدرت طلبي را به هيچ کس از منافقين ندهيد.

اگر کسي قصد ظلم به مردم را دارد يا از تمام موقعيت خود سوء استفاده  مي کند و حقي را از مظلومي پايمال مي نمايد، با مشت به دهانش بکوبيد و او را در سر جايش بنشانيد تا درس عبرتي براي بقيه ظالمين و خائنان باشد.

نمونه هاي از اشعاري که شهيد خود سروده است :

مکن هجران دگر افزون برين کاشانه اي باقر              دم محزون و سرگردان درين ويرانه اي باقر

الا  اي  مشعل  روشن  چرا  ديگر  نيافروزي              بگو اينک شدي پنهان کدامين خانه اي باقر

ز  هجرت  محفلم  بنگرد  گر  شد                           دگر مجلس شود مجلس چنان ويرانه اي باقر

بهشت  آرزو  بود  مرادت  شد   لقاءالله                    گوارا   بايدت  ساغر  ز  صاحبخانه  اي  باقر

شبي  مستانه  آهنگ  نظر  افکند   بر  رحلت           به عشق  عاشقت يکسر زدي پيمانه اي باقر

شکفتي علم اعلم را، گشودي حلم اعظم را            شکستي نفس نمرودي ز هر بتخانه اي باقر

ز  ملعون  ستمگر شدي  پرپر ، زدي   شهپر              چنان اختر گشودي پر شدي دردانه اي باقر

غنودي در صف ياران شدي درخاک وخون پنهان          گرفتي عاشق  نيک  گلي  يکدانه اي باقر

كنوم ظاهر ز هجرانت بساط غم به تن پوشد             بسوزد اندر اين  سامان  چنان پروانه اي باقر

*******************************

سالار شهيدان  جهانست  حسين    اسطوره ي ايثارگرانست   حسينجز از ره او کسي به مقصد نرسد     آري که دليل کاروانست حسين

نقل از تبیان مازندران